Kinezyolojik bantların (KT) cilt yüzeyine uygulanmasıyla oluşturulan vektörel gerilim, dokuda biyomekanik değişimleri tetikleyen temel unsurdur. Fasiyal bölgedeki kinezyo bant uygulamalarının; kırışıklık derinliği, yumuşak doku ptozu (sarkma) ve elastikiyet kaybı üzerinde rejeneratif etkiler yaratabileceği öngörülmektedir. Bu doğrultuda yürütülen bir klinik çalışmada; yüzün beş anatomik bölgesinde KT kullanımıyla cilt sıkılığı, elastisite, viskoelastisite ve doku geri toparlanma kapasitesi niceliksel olarak değerlendirilmiştir. Çalışma bulguları; kinezyolojik bantlamanın fasiyal cilt özelliklerini iyileştirebileceğini, dermal elastikiyeti artırabileceğini ve kırışıklık görünümünü azaltabileceğini desteklemektedir. Bununla birlikte, bu verilerin klinik standardizasyonu ve uzun vadeli etkinliğinin kanıtlanması için daha geniş ölçekli, randomize kontrollü araştırmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Estetik tıp; cildi gençleştirmeyi, elastikiyeti artırmayı ve kırışıklıkları azaltmayı hedefler. Bu amaçla; dolgu enjeksiyonları, botulinum toksini, ışık ve lazer tedavileri ile ip askı uygulamaları dahil olmak üzere yüz gençleştirmeye yönelik çeşitli estetik prosedürler uygulanmaktadır. Ancak bu yöntemlerin yüksek maliyetleri, olası istenmeyen yan etkileri ve bazen uzun süren iyileşme süreçleri hastalar için rahatsızlık verici olabilir. Bu nedenle son yıllarda estetik problemlerin çözümünde; makyaj, yüz masajı, yüz kası eğitimi, yüz egzersizleri ve kinezyolojik bantlama uygulamaları gibi daha basit, ekonomik ve non-invaziv yöntemler popülerlik kazanmaktadır.

Kinezyo bantlar, ağrı yönetimi ve rehabilitasyon süreçlerinde klinik ortamlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu bantlar, orijinal uzunluklarının %120-%140'ına kadar esneyebilme özelliğine sahiptir ve uygulama sonrasında başlangıç uzunluklarına geri dönerek cilt üzerinde kontrollü bir gerilim oluştururlar. Bantların %120-140 oranındaki esnekliği tesadüf değildir; bu oran insan derisinin (epidermis/dermis) doğal elastisite katsayısına yakın olacak şekilde tasarlanmıştır. Bu uyum sayesinde bant, cilt üzerinde yabancı bir madde hissi yaratmadan deriyle senkronize hareket eder. Bantların orijinal uzunluğuna dönme isteği literatürde "recoil force" olarak adlandırılır. Bu kuvvet, cildi mikroskobik düzeyde yukarı kaldırarak "konvolüsyon" dediğimiz kıvrımları oluşturur. Kinezyolojik bantlamanın yüz bölgesindeki birincil klinik uygulamaları; yüz kaslarını etkileyen Bell paralizisi (yüz felci) tedavisi ve mimik kaslarındaki motor fonksiyonların rehabilitasyonu üzerinedir. Bantların sağladığı bu dinamik destek, nöromüsküler yeniden eğitimi teşvik ederek fonksiyonel iyileşme sürecine katkıda bulunur.

Cildin temel viskoelastik özelliklerinden biri olan mekanik sünme (creep); cildin sabit bir gerilme (stres) altında zamanla yavaşça deforme olması sürecidir ve bu deformasyonun başlangıç durumuna dönme süresine oranıyla tanımlanır. Cilt yüzeyine uygulanan kinezyo bantlar ile oluşturulan dışsal doku ekspansiyonu (genişlemesi), temel olarak cilt dokusundaki mekanik sünme mekanizmasını uyarır. Bu nedenle, uygulama sırasında bantta oluşturulan gerginliğin derecesi, hedeflenen biyomekanik yanıtın kalitesi açısından kritik bir önem taşımaktadır. Bantların cilt biyomekaniğinde "creep" etkisine ek olarak "stres gevşemesi" (stress relaxation) etkileride bulunmaktadır. Bant sabit bir uzunlukta kaldığında, altındaki doku zamanla bu gerilime uyum sağlar. Bu durum, dokunun yeniden şekillenmesini (remodelling) tetikleyen temel unsurdur. Kinezyo bantların gerginlik seviyesi kritik önem taşımaktadır. %10-15 lik gerginlik kağıt gerginliği olarak tanımlanır ve lenfatik drenaj için kullanılır. %25-50 lik gerginlik hafif-orta gerginlik olarak tanımlanır ve mekanik destek ile fasyal uyarım için kullanılmaktadır. %75+ gerginlik yüksek gerginlik olarak tanımlanır ve yüz bölgesinde cildin ince yapısı nedeniyle travmatik (mikro-yırtık) riskinden dolayı kaçınılan bir seviyedir. Mekanik sünmenin uzun vadedeki sonucu, dermisteki kolajen liflerinin gerilim yönünde yeniden hizalanmasıdır. Bantların oluşturduğu bu sürekli "mikro-gerilim", dokunun daha düzenli ve sıkı bir yapı kazanmasına yardımcı olur. Bu fiziksel deformasyon, hücreler arası matristeki fibroblastlar tarafından algılanır. Fibroblastların bu mekanik yüke verdiği yanıt, gen ekspresyonunu değiştirerek kolajen tip I üretimini artırabilir. 

Yüze uygulanan kinezyo bantların ekstrinsik (dışsal) bir uyarıcı işlevi görerek, sarkan dokuyu yer çekimi kuvvetine karşı sürekli olarak yukarı kaldırdığı (lifting etkisi) öngörülmektedir. Ciltteki mekanoreseptörlerin refleks yolları aracılığıyla uyarılmasının, mimik kaslarının uyarılabilirliğini artırdığı (nöro-fasilitasyon) değerlendirilmektedir. Bant, deri üzerindeki dokunma reseptörlerini (Meissner korpüskülleri) ve gerilme reseptörlerini (Ruffini uçları) uyararak beyne sürekli bir sinyal gönderir. Bu durum, özellikle hipotonik (tonusu düşük) kasların aktivasyonunu kolaylaştırır(proprioseptif geri bildirim).Literatürdeki çalışmalar; dokunun başlangıç formuna geri dönme hızının (daha düşük mekanik stres gevşeme süresi değerleri), daha düşük sünme (creep) değerleriyle korelasyon gösterdiğini ortaya koymuştur. Genç cildin yüksek elastik geri dönüş (elastic recoil) kapasitesi, stres altında hızla eski formuna dönmesini sağlar. Yaşlı ciltte ise "creep" (sünme) değeri yüksektir; yani deri bir kez gerildiğinde eski haline dönmesi çok daha zun sürer. Bantların bu süreyi kısaltarak dokuyu "genç doku mekaniğine" zorlamaktadır. Kas dokusu için düşük sünme parametreleri, daha sağlıklı ve kronolojik olarak daha genç dokuların karakteristik özelliğidir. Anatomik olarak yüz kasları da iskelet kası yapısındadır; dolayısıyla ekstremite ve gövdedeki iskelet kaslarıyla benzer biyomekanik ve fizyolojik değişim süreçlerine tabidirler. Yüz kasları (mimik kasları) diğer iskelet kaslarından farklı olarak fasyaya veya doğrudan deriye tutunurlar. Bu yüzden kinezyo bandın deri üzerindeki etkisi, mimik kasları üzerinde kol veya bacak kaslarına oranla çok daha doğrudan ve hızlı bir biyomekanik yanıt oluşturur. 

Yapılan çalışmalar; yüz egzersizlerinin ve mimik kaslarına yönelik antrenmanların, kas gücünde artışa ve biyomekanik genleşebilirlikte (distansibilite) azalmaya yol açtığını bildirmektedir. Bu süreç; daha kısa (istirahat tonusu artmış) mimik kasları ile daha sıkı ve elastik bir cilt yapısıyla sonuçlanmaktadır. Söz konusu bulgular, artan kas gücü ile gelişmiş cilt elastikiyeti arasında doğrudan bir pozitif korelasyon olduğu hipotezini desteklemektedir."Deri ve kas dokusunun "genleşebilirliğinin azalması", dokunun dış streslere karşı direncini artırdığı anlamına gelir. Bu durumu "genç doku sertliği" (youthful stiffness) olarak tanımlayabiliriz; yani doku sarkmaya karşı daha dirençlidir. Yüz egzersizleri kas gücünü aktif olarak artırırken, kinezyo bantlar bu kasları pasif olarak destekler ve egzersiz sonrası elde edilen biyomekanik tonusun korunmasına yardımcı olur.

Kinezyolojik bantların fasiyal bölgeye uygulanması, nöromüsküler bir biyogeribildirim (biofeedback) mekanizması olarak tanımlanmaktadır. Bu yöntem; dokunma, basınç ve gerilim reseptörlerinin uyarılması yoluyla hastaların rehabilitasyon süreci boyunca mimik hareketlerine dair farkındalıklarını artırır. Söz konusu farkındalık; kas işlevselliği, motor kontrol ve koordinasyondaki iyileşmelere doğrudan katkıda bulunur. Bantlar, deri üzerindeki mekanoreseptörleri aktive ederek merkezi sinir sistemine sürekli bir proprioseptif stimülasyon (konumsal uyarı) iletir. Beyne gönderilen bu kesintisiz pozisyonel sinyaller, zayıflamış veya paretik kasların kortikal farkındalığını artırarak, motor ünitelerin aktivasyonunu ve nöromüsküler reedükasyon sürecini kolaylaştırır.

Kinezyo bantlar cilde uygulandığında, deri yüzeyinde mikro-konvolüsyonlar (mikro-kıvrımlar) oluşturur. Bu mekanik kaldırma etkisi, epidermis ile dermis arasındaki interstisyel alanı mikroskobik düzeyde genişleterek doku içi basıncı (interstisyel basınç) düşürür. Oluşan bu dekompresyon, bölgedeki kan dolaşımını ve lenfatik drenajı optimize ederek doku rejenerasyonuna dolaylı ancak güçlü bir katkı sağlar. Bantlar, cilt ve yumuşak doku altındaki alanın hacmini artırarak mikrosirkülasyonu iyileştirir; böylece doku beslenmesini desteklerken metabolik atıkların uzaklaştırılmasını (lenfatik temizlik) kolaylaştırır ve iyileşme sürecini hızlandırır. Bantların yarattığı alan genişlemesi, özellikle yüzeysel lenfatik kapillerlerin ve venüllerin üzerindeki baskıyı kaldırır. Buna "vakum etkisi" veya "pompalama etkisi" denir. Hareketle birlikte bu etki dinamikleşir; yani hasta mimik yaptıkça bant dokuyu sürekli pompalar.Alan genişlemesi sadece sıvı hareketini sağlamaz, aynı zamanda doku pH'ını dengeleyerek inflamatuar mediyatörlerin (ağrı ve şişliğe neden olan maddeler) birikmesini engeller. Bu durum, doku rejenerasyonu için "temiz bir biyolojik zemin" hazırlar.

Kinezyo bantlar, haftada üç kez 20 dakikalık periyotlarla uygulanmaktadır. Uygulama alanları; alın, bilateral (sağ ve sol) periorbital bölge (göz çevresi) ve bilateral nazolabial kıvrımları kapsamaktadır. Bantların uzunluk ve genişlikleri, bireyin antropometrik yüz ölçümlerine göre kişiselleştirilmektedir. Uygulama bölgesindeki mimik kaslarının anatomik formuna ve fonksiyonel yönüne uygun olarak özel bant kesim teknikleri (I, Y, X veya fan kesim) tercih edilmektedir. I kesim genellikle frontal (alın) kası gibi geniş ve düz kasları desteklemek için tercih edilir. Y kesim göz çevresi (m. orbicularis oculi) veya nazolabial bölgede kası çevrelemek ve lifting etkisini yaymak için tercih edilirken yelpaze (Fan) kesim özellikle lenfatik drenajı artırmak ve ödemi dağıtmak için tercih edilmelktedir. 

Alın bölgesi uygulamalarında; dikey yerleşimli, %10 gerilimle uygulanan I-tipi kinezyo bantlar tercih edilmektedir. Alın derisi doğrudan kafatası kemiği (os frontale) üzerinde olduğu için diğer bölgelere göre daha az subkütan yağ dokusuna sahiptir. %10 gibi düşük bir gerilim, "mekanik sünme" (creep) etkisini başlatmak için yeterlidir ve yüksek gerilimlerde görülebilecek traksiyonel bül (gerilmeye bağlı kabarcık) riskini ortadan kaldırır. Bu protokolde amaç; cilt üzerinde aşırı mekanik stres yaratmadan, orta düzeyde bir lifting (kaldırma) etkisi ve doku desteği sağlamaktır. %10’luk düşük gerginlik seviyesi, hastanın konforunu maksimize ederken cildin doğal mobilitesine izin verir ve doku rejenerasyonunu destekler. Bantlama kaşların hemen üzerinden(supraorbital bölge) başlanar vektörel yönü yer çekimi kuvvetine zıt yönde, yukarı doğrultuda olmalı, frontalis (alın) kasının üst liflerinde sonlandırılmalıdır. Uygulamanın kaş üzerinden başlayıp yukarı doğru çekilmesi, frontal kasın doğal kasılma yönünü (yukarı çekiş) destekler. Bu durum, frontalis kası üzerinde nöro-fasilitasyon yaratarak kaş düşüklüğünü (pitozis) engellemeye yardımcı olur. Bantların frontalis kasının üzerine yerleştirilmesi, kasın istirahat tonusunu düzenler. Bu, özellikle alın bölgesindeki yatay kırışıklıkların (dinamik çizgiler) derinleşmesini önleyen bir biyogeribildirim sağlar; hasta kaşlarını gereğinden fazla kaldırdığında banttaki gerilimi hisseder ve kasını gevşetir. Bantlar; 1,5 cm genişliğinde olup, alın morfolojisine göre 5 cm, 7 cm  uzunluklarında dikey şerit şeklinde yerleştirilir.

Kaş arası (glabella) bölgesi uygulamaları özellikle "frown lines" olarak bilinen dikey çizgilerin ve burun kökündeki yatay çizgilerin (procerus kası kaynaklı) yumuşatılmasında stratejik bir öneme sahiptir. Kaş arası (glabella) çizgilerinin rehabilitasyonu için; 7 cm uzunluğunda, 1,5 cm genişliğinde ve %10 gerilimle uygulanan I-tipi kinezyo bantlar kullanılmaktadır. Bu uygulama, bölgedeki hiperaktif kas gruplarının (m. corrugator supercilii ve m. procerus) mekanik olarak desteklenmesini ve nöromüsküler gevşemeyi hedefler. Bantların uygulanması için başlangıç noktası olarak burun kökü (radix nasi) seçilir. Bantların vektörel yönü yer çekimine zıt yönde, dikey (vertikal) olarak yukarı doğrudur ve alın bölgesinin orta hattında frontalis (alın) kasının üst liflerinde sonlandırılmalıdır. %10 oranındaki hafif gerilim, dokuda mikroskobik bir dekompresyon yaratarak cildin katlanma direncini artırır. Kaşları çatan kaslar (corrugatorlar) aşağı ve içe doğru çekerken, bandın burun kökünden yukarı doğru (kraniyal) uygulanması, bu kaslara karşıt bir vektör oluşturur. Bu durum, m. frontalis liflerini destekleyerek glabella bölgesindeki doku yığılmasını engeller. Glabella bölgesindeki bantlar, hastanın gün içinde istemsizce kaşlarını çatmasını engelleyen güçlü bir biofeedback aracıdır. Hasta kaşlarını çattığı anda banttaki gerilimi hisseder; bu somatosensoriyel uyarı, beynin bu kası gevşetmesi için bir sinyal görevi görür. %10 gerginlik, dermis üzerindeki baskıyı azaltarak interstisyel sıvının buradaki oluklarda birikmesini ve ödemin dağılmasını sağlar. Bu, sabahları daha belirgin olan "uyku çizgileri" veya derinleşmiş glabella çizgileri üzerinde anlık bir yumuşama etkisi yaratır.

Nazolabial kıvrımlar için uygulamalar orta yüz liftingi (lifting of the mid-face) ve nazolabial oluğun yumuşatılması açısından oldukça kapsamlıdır. Nazolabial kıvrımların rehabilitasyonu için; üç bölüme (üst, orta, alt) ayrılmış, pençe (claw/fan-shaped) formunda kesilmiş kinezyo bantlar kullanılmaktadır. Bu teknikte amaç, nazolabial hattaki doku yığılmasını zigomatik bölgeye doğru vektörel olarak yeniden konumlandırmaktır. Bantların başlangıcı için zigomatik ark (elmacık kemiği hattı) üzeri tercih edilir. Bantların vektöryel yönü yer çekimine zıt yönde, nazolabial bölgeden dış ve yukarı zigomatik bölgeye doğrudur. Bant şeritlerin dağılımı üst bölüm burun kanadı (ala nasi) yanından başlayarak zigomatik arka uzanır. Orta bölüm ağız köşesinin (komissura) 1 cm üzerinden başlayarak zigomatik arka uzanır. Alt bölüm ağız köşesinin 1 cm altından başlayarak zigomatik arka uzanır. Her bir şerit yaklaşık 8 cm uzunluğunda ve 2 cm genişliğindedir. Uygulama, doku üzerinde %10'luk hafif bir gerilimle gerçekleştirilir. Bu alanda bantlarda "Yelpaze (Fan)" kesim tekniğinin kullanımı, gerilimin geniş bir alana dağıtılması ve lenfatik drenajın optimize edilmesi için ideal bir tercihtir. Nazolabial olukların derinleşmesinin temel nedeni, orta yüzdeki yağ paketlerinin yer çekimiyle aşağı ve içe doğru yer değiştirmesidir. Bandın sabit ucunun dışarıda zigomatik arkta olması ve serbest uçların içe (ağıza) doğru uzatılması, geri çekilme kuvvetini dışa doğru yönlendirerek nazolabial hattı mekanik olarak açar. Pençe (claw) şeklindeki kesim, perioral bölgedeki (ağız çevresi) interstisyel sıvının zigomatik ve pre-auriküler lenf düğümlerine doğru tahliyesini kolaylaştırır. Bu bölgedeki ödemin azalması, nazolabial katlantının daha yüzeysel görünmesini sağlar. Bu uygulama, nazolabial oluğu derinleştiren m. levator labii superioris alaeque nasi gibi kaslar üzerinde inhibe edici (gevşetici) bir etki yaratırken, elmacık kaslarını (m. zygomaticus major/minor) hafifçe destekleyerek orta yüz tonusunu artırır.

 

Göz çevresi (periorbital bölge) için uygulamalar: Göz çevresi yüzün en ince derisine ve en aktif kas yapısına (m. orbicularis oculi) sahip bölümlerinden biridir."Periorbital bölgedeki lateral kantus çizgilerinin (kaz ayakları) rehabilitasyonu için; 10 cm uzunluğunda, 1,5 cm genişliğinde ve %10 gerilimle uygulanan I-tipi kinezyo bantlar kullanılmaktadır. Bu uygulama, göz çevresindeki dairesel kasın (m. orbicularis oculi) dış lifleri üzerinde dekompresyon yaratarak çizgilerin derinleşmesini önlemeyi hedefler. Bantların başlangıç noktası olarak gözün dış köşesi (lateral kantus) seçilerek bantlar vektörel yönü olarak yer çekimi kuvvetine zıt yönde, kaşın dış ucuna (lateral supraorbital bölge) doğru eğimli bir hat takip edilir. Bantlar kaş üzerindeki frontalis kas lifleri ve temporal fasyanın kesişim hattında sabitlenir. %10 oranındaki hafif gerilim, periorbital bölgedeki ince deri dokusunu mikro düzeyde yukarı kaldırarak dermal kıvrımları düzleştirir. Göz çevresi kası daireseldir ve kasıldığında cildi merkeze (göze) doğru büzer. Bandın göz dışından kaş üzerine doğru (lateral-süperior) uygulanması, kasın bu içe doğru olan çekişine karşı koyan antagonist bir vektör yaratır. Bu durum, çizgilerin dinamik olarak oluşmasını zorlaştırır. Göz çevresi lenfatik drenajın en yavaş olduğu bölgelerden biridir. Bandın yarattığı mikro-konvolüsyonlar, bu bölgedeki lenfatik akışı hızlandırarak "sabah şişliği" (periorbital ödem) riskini azaltır ve deri kalitesini artırır. Hasta gözlerini çok sıkı kapattığında veya güldüğünde, banttaki gerilim hastaya bir uyarı gönderir. Bu, bölgedeki mimiklerin aşırı kullanımına karşı somatosensoriyel bir farkındalık yaratarak uzun vadede kırışıklık derinliğini azaltır.

Marionette kıvrımları (kukla çizgileri) için uygulamalar: Yüzün alt bölgesindeki yaşlanma belirtilerini en belirgin gösteren ve "üzgün yüz" ifadesine neden olan kritik alanlardır. Bu alana bant uygulaması ağız köşesindeki doku sarkmasını (depressor anguli oris aktivitesini) kontrol altına almak ve çene hattını (jawline) belirginleştirmek için biyomekanik açıdan oldukça etkilidir. Marionette kıvrımlarının (kukla çizgileri) rehabilitasyonu için; üç şeride ayrılmış, pençe (claw/fan-shaped) formunda kesilmiş kinezyo bantlar kullanılmaktadır. Bu teknik, ağız köşesinden aşağı doğru uzanan doku ptozunu (sarkmasını) mandibula (alt çene) köşesine doğru vektörel olarak yeniden konumlandırmayı amaçlar. Bantların başlangıç noktası olarak mandibula köşesi (angulus mandibulae) seçilir ve bantlarda vektörel yön olarak ağız çevresindeki perioral dokudan, çene köşesine doğru dış ve yukarı bir hat izlenir. Bant şeritlerin dağılımı üst bölüm ağız köşesinden başlayarak alt çene köşesine uzanır. Orta bölüm ağız köşesinin (komissura) 1 cm altından başlayarak alt çene köşesine uzanır. Alt bmlün ise mentolabial bölgenin alt sınırından (alt çene hattı üzerinden) başlayarak alt çene köşesine uzanır. Her bir şerit yaklaşık 8 cm uzunluğunda ve 2 cm genişliğindedir. Uygulama, %10'luk hafif bir gerilimle gerçekleştirilir. Marionette çizgileri, yüzde yağ paketlerinin aşağı doğru inmesiyle oluşur. Bandın başlangıç noktasının çene köşesinde (arkada) olması, çekilme kuvvetini geriye doğru yönlendirerek ağız kenarındaki yığılmayı mekanik olarak gerer ve açar.Ağız köşesini aşağı çeken Depressor Anguli Oris (DAO) kası, marionette çizgilerinin ana sorumlusudur. Bantlama, bu kasın aşırı aktivitesini proprioseptif girdi ile baskılayarak ağız köşelerinin daha nötr veya yukarı yönlü bir pozisyon almasına yardımcı olur. Pençe şeklindeki uygulama, mentolabial bölgedeki sıvıyı submandibuler ve parotis lenf düğümlerine doğru yönlendirir. Bu dekompresyon etkisi, "jowl" olarak bilinen çene kenarı sarkmalarındaki ödemi azaltarak çene hattının daha keskin görünmesini sağlar.

Paylaştığınız bu sonuç verileri, kinezyo bantlamanın estetik tıptaki yerini gerçekçi bir zemine oturtuyor:

Yapılan klinik çalışmalar; kinezyolojik bantlama uygulamalarının fasiyal kırışıklıklar, yumuşak doku laksitesi (sarkma) ve cilt elastikiyeti üzerindeki etkinliğini incelemiştir. Uygulama süreci sonunda, hedeflenen yüz bölgelerindeki kırışıklık şiddeti skorlarında sayısal bir azalma kaydedilmiş olsa da; bu değişimler istatistiksel olarak anlamlı bir düzeye ulaşmamıştır. Buna karşın, cilt elastikiyet parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptanmıştır. Kırışıklıkların (statik çizgiler) skorlarındaki düşüşün anlamlı çıkmaması, kinezyo bantların dokuda yapısal bir "doldurma" yapmadığını, ancak elastikiyetteki artışın dokunun biyomekanik direncini güçlendirdiğini kanıtlar. Bu, kinezyo bantların "koruyucu anti-aging" (preventative) rolünü vurgular. Bu bulgular ışığında; kinezyo bantların birincil tedavi yönteminden ziyade, invaziv estetik prosedürler (dermal dolgu, ip askı, lazer/ışık tedavileri vb.) sonrasında doku kalitesini korumak, iyileşme sürecini desteklemek ve elde edilen elastikiyeti sürdürmek amacıyla haftada üç kez 'tamamlayıcı ev bakımı' protokolü olarak kullanılması önerilebilir. Kırışıklık derinliğini dramatik şekilde değiştirmekten ziyade, doku kalitesini ve elastikiyetini artırıcı bir destekleyici tedavidir.